SPREEUWENWATERVAL Ze zijn zo licht. Vedergewicht. Zij spelen met de wind en tarten alle zwaartekracht. De choreografie lijkt slechts spontaan. De vormen vloeibaar, onstuimig, zacht.   Wat bezielt toch deze dieren. Zijn het soms de rijpe vlieren, die nu nog vol van bessen zijn. Dansen ze voor deze vruchten? Tarten ze de grijze luchten voor dit uitbundig schransfestijn?   Mijn buurvrouw klaagt. Haar donzen dekbed is bekliederd en beklad. Besmeurd met donkerpaarse vlekken en een enkel peppelblad.