De vertroostelozing van ons land

Nederland wordt gegijzeld door mobiliteit, bedrijven- en bouwterreinen, asfalt en een gebrek aan belangstelling bij de uitbaters voor landschap, milieu en natuur. Nu zijn er op een aantal plaatsen oases van groen, zoals het vroeger gewoon was, die, gelukkig, de kaalslagwoede en kapwaan zijn ontsprongen, en waarop heden tendage de kaasschaafmethode wordt toegepast. Wat groeit krimpt voortdurend.

Dit heeft Nederland gebracht, waar Malta en Ierland al aangeland waren, namelijk een land, met de “kleinste” natuur van de Europese Unie! Ook in de steden verdwijnen er voortdurend bomen, worden er ooibossen gekapt en natuurgebieden met zand overgespoten (of onder water gezet). In Utrecht moest een honderdjarige boom verdwijnen omdat het de poffertjeskraam “bedreigde”. Er is altijd wel een reden om een boom om te hakken, al was het maar om er brandhout van te maken. Aan dit automatisme moet maar eens een einde komen. Als het even kan, bij U in de buurt. De adolescenten van nu kunnen allemaal 15 automerken noemen en beschrijven. Dat lukt bij vogels, bloemen en bomen niet. Hoe zou dat nu komen? Een boom staat stil, het zijn wij, die in beweging moeten komen.