maandag 14 april 2014



Wolkenlijnen als hemels gericht.
Het blad bezwijkend onder zijn gewicht
en stille, stille tranen.
Een zonnestraal beroert je gezicht.
Geen woorden meer,
slechts dit gedicht.
Gepost door op

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Abonneren op: Reacties posten (Atom)